Policyjna Izba Dziecka w Warszawie służy jako tymczasowe miejsce osadzenia i opieki nad nieletnimi. Trafiają tu osoby zatrzymane w związku z podejrzeniem popełnienia czynu zabronionego, młodzi ludzie uciekający z Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych oraz nieletni oczekujący na wskazanie placówki wychowawczej przez sąd. Placówka prowadzi działania wychowawcze i resocjalizacyjne równolegle z zabezpieczeniem porządku i zdrowia podopiecznych.
Kto trafia do izby i w jakim wieku?
Do izby przyjmowani są nieletni w szerokim przedziale wiekowym — 13–21 lat. Powody przyjęcia obejmują zatrzymania wobec podejrzenia popełnienia przestępstwa, wykonanie poleceń sądu dotyczących umieszczenia w placówce, przerwy w konwoju oraz ucieczki z placówek opiekuńczych. Część osób trafia tu wielokrotnie; zdarzały się przypadki powrotów liczonych w dziesiątkach przyjęć w ciągu roku.
Jak długo trwa pobyt i ile osób trafia tu rocznie?
W sprawach karnych dokumentacja zatrzymanego musi trafić do sądu w ciągu 24 godzin, a sąd ma kolejne 24 godziny na decyzję, co oznacza, że pobyt z powodu zatrzymania w związku z przestępstwem może trwać do 48 godzin. W przypadku ucieczek z ośrodków MOW jednostka prowadząca ma 72 godziny na odebranie nieletniego. Osoby oczekujące na wskazanie placówki docelowej przez sąd mogą przebywać w izbie do 5 dni. Warszawska placówka przyjmuje łącznie rocznie około 700–800 nieletnich, a jednorazowa pojemność wynosi zwykle 28–35 osób.
Jak wygląda dzień, opieka i programy resocjalizacyjne?
Dzień zaczyna się od toalety i posiłku; posiłki są dostarczane przez firmy cateringowe. Wychowawcy — często policjanci z wykształceniem pedagogicznym — prowadzą zajęcia profilaktyczne i wychowawcze w świetlicy oraz zajęcia popołudniowe na boisku lub w siłowni. Placówka dysponuje salą multimedialną i siłownią, a podopieczni mają dostęp do książki próśb i skarg. W programie znajdują się spotkania z terapeutami, byłymi skazanymi, sportowcami i duchownymi; organizowane są także wycieczki do zakładów karnych. W razie podejrzenia problemów zdrowotnych lub wystąpienia syndromu odstawienia narkotyków wzywane jest pogotowie. Gdy zachodzi ryzyko matactwa, wobec wybranych nieletnich stosowana jest izolacja od innych podopiecznych. W przypadkach, gdy przyjmowany nie włada językiem polskim, jednostka doprowadzająca zapewnia tłumacza.
Placówka działa w tej siedzibie od 1956 roku.
