| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jerzy Sergiusz Adamczewski |
| Data urodzenia | 8 października 1921 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Data śmierci | 28 stycznia 2006 |
| Miejsce śmierci | Warszawa |
| Zawód i działalność | |
| Zawód | Śpiewak operowy i operetkowy, pedagog |
| Wykształcenie | I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie (matura 1939) |
| Nagrody | II nagroda, Międzynarodowy Konkurs Muzyczny w Genewie (1947) |
| Główne sceny | Scena Muzyczno-Operowa w Warszawie (1945–1946); Opera Katowicka w Bytomiu (1946–1947); Teatr Wielki w Poznaniu (1947–1952); Opera w Warszawie (1951–1953); Teatr Nowy – Scena Komedii Muzycznej w Warszawie (1952–1953); Operetka Warszawska (1954–1975) |
| Nauczanie | Wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (1960–1975) |
| Film | Obsada aktorska filmu "Katastrofa w Giblartarze" (1983) |
Jerzy Adamczewski występował jako solista zarówno w repertuarze operowym, jak i operetkowym. Jego kariera sceniczna obejmuje lata powojenne i długie związki z warszawskimi scenami muzycznymi.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 8 października 1921 w Warszawie. W 1939 roku ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Po wojnie kontynuował działalność artystyczną, która doprowadziła go do międzynarodowego konkursu wokalnego w Genewie, gdzie w 1947 roku otrzymał II nagrodę.
Kariera sceniczna i miejsca pracy
Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczął działalność sceniczną na warszawskiej Scenie Muzyczno-Operowej w latach 1945–1946. W sezonie 1946–1947 pracował w Operze Katowickiej w Bytomiu, a następnie był związany z Teatrem Wielkim w Poznaniu w latach 1947–1952. W kolejnych latach występował także w Operze w Warszawie oraz na scenach muzycznych Warszawy, a od 1954 do 1975 roku należał do zespołu Operetki Warszawskiej.
Działalność pedagogiczna i występ filmowy
W latach 1960–1975 pełnił funkcję wykładowcy w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Poza pracą pedagogiczną pojawił się w obsadzie aktorskiej filmu "Katastrofa w Giblartarze" w 1983 roku, co odnotowano jako jedną z późniejszych aktywności poza sceną muzyczną.
Najważniejsze partie operowe
W repertuarze Adamczewskiego znalazły się partie zarówno operetkowe, jak i operowe, z których kilka wymieniano najczęściej:
- Baron Mirko Zeta (Wesoła wdówka, Lehár)
- Czang (Kraina uśmiechu, Lehár)
- Escamillo (Carmen, Bizet)
- Figaro (Cyrulik sewilski, Rossini)
- Janusz (Halka, Moniuszko)
- Oniegin (Eugeniusz Oniegin, Czajkowski)
