| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 1791 |
| Miejsce urodzenia | nieznane |
| Zgon | 22 lutego 1852, Warszawa |
| Nazwisko rodowe | Lubowiedzka |
| Zawód | kupczyni; "przewodniczka handlu owocowego" |
| Miejsce działalności | Warszawa |
| Główne lokale | Rynek Starego Miasta 18; skrzyżowanie Krakowskiego Przedmieścia i ul. Królewskiej; Gościnny Dwór |
| Pochówek | Cmentarz Powązkowski, kwatera 27-1-14/15 |
Joanna Andrychiewiczowa była majętną kupcową działającą w Warszawie w pierwszej połowie XIX wieku. Zyskała rozgłos dzięki handlowi owocami i dostawom do domów urzędników oraz zamożnych rodzin.
Życiorys i początki działalności
Właściwością Andrychiewiczowej była własność kamienicy przy Rynku Starego Miasta pod numerem 18. Prowadziła też sklep przy zbiegu Krakowskiego Przedmieścia i ulicy Królewskiej. Lokalizacja oraz wysoka jakość oferowanego towaru sprawiły, że była powszechnie znana i szanowana przez znaczące grono mieszczan.
Kazimierz Wóycicki wspominał ją w swoich „Gawędach i obrazach”, co potwierdza jej rozpoznawalność wśród ówczesnych warszawiaków. Dostarczała owoce i warzywa przede wszystkim do domów urzędników i bogatych rodzin, lecz niewielka powierzchnia lokalu ograniczała dalszy rozwój przedsięwzięcia.
Rozwój działalności w Gościnnym Dworze i rola społeczna
Po wybudowaniu Gościnnego Dworu przeniosła tam swój sklep. W nowym miejscu znacząco rozwinęła handel; jej punkt szybko stał się największym w Warszawie składem owoców. Rozszerzenie działalności pozwoliło na zwiększenie dostaw i magazynowania towaru.
Andrychiewiczowa zatrudniała i przyuczała do zawodu dziewczęta z ubogich domów. Wiele późniejszych znakomitych warszawskich handlarek owoców zaczynało pracę w jej sklepie. Zmarła 22 lutego 1852; msza żałobna odbyła się w kościele Reformatów, a następnie pochowano ją w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 27-1-14/15). Jej pozycję społeczną odzwierciedliło obszerne wspomnienie opublikowane w Kurierze Warszawskim.