| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Władysław Naftali Anatol |
| Data urodzenia | 1913 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa, Polska |
| Data śmierci | 30 września 2004 |
| Miejsce śmierci | São Paulo, Brazylia |
| Obywatelstwo | brazylijskie |
| Zawód | malarz, rysownik |
| Wykształcenie | |
| Uczelnia | uczelnia techniczna w São Paulo |
| Dyplom | 1937, wydział elektryczny |
| Działalność artystyczna | |
| Ruch | Ruptura (członek od 1950) |
| Styl | abstrakcjonizm, kompozycje geometryczne, motywy żydowskie |
| Nagrody i wystawy | |
| Nagrody | główna nagroda IX Biennale Sztuki (1961) |
| Wystawy w Polsce | 1980 i 1992 – Muzeum Narodowe we Wrocławiu; 1992 – Galeria Krytyków Pokaz, Warszawa |
Władysław Anatol urodził się w Warszawie w rodzinie zasymilowanych polskich Żydów. W 1930 wyemigrował do Brazylii, przyjął obywatelstwo i osiedlił się w São Paulo. Pomimo wykształcenia technicznego zajął się sztuką i na stałe związał z tamtejszym środowiskiem artystycznym.
Życiorys i wykształcenie
Po przybyciu do Brazylii kontynuował naukę na uczelni technicznej i w 1937 obronił dyplom na wydziale elektrycznym. Od 1944 pobierał lekcje rysunku i grafiki u Samsona Flexora, Lucy Citti Ferreira i Yolandy Mohalyi. Pierwszą wystawę indywidualną zorganizowano dla niego w 1946 w salach Związku Artystów Plastyków w São Paulo.
Kariera artystyczna i przynależność do Ruptura
W 1950 został członkiem grupy abstrakcjonistów Ruptura. Dwa lata później jego prace znalazły się na zbiorowej wystawie tej grupy w Muzeum Sztuki Współczesnej w São Paulo. Był jednym z sygnatariuszy manifestu artystycznego zainicjowanego przez Waldemara Cordeiro.
Tworzył prace o charakterze abstrakcyjnym, często opierające się na kompozycjach geometrycznych i odwołaniach do żydowskich motywów sakralnych. Współpracował artystycznie z Lotharem Charoux, Luizem Sacilotto i Kazmerem Féjerem.
Nagrody, funkcje i wystawy
W 1961 otrzymał główną nagrodę IX Biennale Sztuki, co wiązało się ze stypendium Fundacji Forda i pobytem w Stanach Zjednoczonych. Od 1969 pełnił funkcję prezesa brazylijskiej sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Artystów Plastyków.
W Polsce zorganizowano trzy wystawy poświęcone jego twórczości: w 1980 we wrocławskim Muzeum Narodowym oraz w 1992 ponownie we Wrocławiu, a następnie w warszawskiej Galerii Krytyków Pokaz.
Śmierć i pochówek
Zmarł 30 września 2004 w São Paulo. Został pochowany na cmentarzu żydowskim Butantã w São Paulo.
