| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 2 sierpnia 1951, Warszawa |
| Zgon | 30 października 2021, Warszawa |
| Zawód | rzeźbiarka, malarka, konserwatorka |
| Wykształcenie | Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie |
| Członkostwo | Związek Polskich Artystów Plastyków; Salon d’Automne International |
| Wybrane realizacje | figura Chrystusa Miłosiernego w Katedrze Płockiej; alabastrowa urna złożona na Jasnej Górze |
| Rodzice | Piotr Kann i Zofia Pociłowska-Kann (rzeźbiarze) |
Aleksandra Kann-Bogomilska prowadziła stałą działalność twórczą w zakresie rzeźby i malarstwa oraz wykonywała prace konserwatorskie. Łączyła różne techniki, także własne rozwiązania, a w twórczości podkreślała dialog między malarstwem a rzeźbą.
Życiorys i wykształcenie
W 1984 roku uzyskała dyplom Wydziału Konserwacji Rzeźby i Elementów Architektonicznych Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni profesora Adama Romana. Przed rozpoczęciem studiów, w latach 1973–1976, współpracowała z matką Zofią Pociłowską-Kann przy konserwacji elewacji Kamienicy Celejowskiej w Kazimierzu Dolnym. Pochodziła z rodziny rzeźbiarskiej; oboje rodzice byli rzeźbiarzami, co wpłynęło na wybór ścieżki zawodowej i zainteresowania konserwatorskie.
Działalność konserwatorska i ważne realizacje
Po uzyskaniu dyplomu, w latach 1984–2003 wykonywała prace konserwatorskie na Cmentarzu Powązkowskim, Cmentarzu Bródnowskim oraz na Cmentarzu Parafialnym w Piasecznie. Konserwowała kilkadziesiąt nagrobków z rzeźbą kamienną oraz pomniki nagrobne wykonane z marmuru kararyjskiego, piaskowca, wapienia i ceramiki.
W 1983 roku uczestniczyła w ekspertyzie i samodzielnie opracowała program konserwatorski dla kamienicy przy Bruner Str. 19/21 w Berlinie, zaakceptowany przez komisję międzynarodową. W 1997 roku przeprowadziła konserwację cegły oficyny Willi pod Karczochami przy Al. Ujazdowskich 12 w Warszawie. W 1999 roku, wraz z Barbarą Kubis, konserwowała rzeźbę na Barbakanie w Warszawie. W 1999–2000 brała udział w pracach rekonstrukcyjnych i konserwatorskich w Świątyni Królowej Hatszepsut w Deir el-Bahari w Egipcie, w ramach polskiej misji archeologicznej.
Prace upamiętniające i realizacje sakralne
W 1966 roku wykonała tablicę nagrobną upamiętniającą polskie więźniarki zamordowane w obozie koncentracyjnym Ravensbrück; tablica została poświęcona przez papieża Jana Pawła II i w 1967 roku wmurowana na terenie obozu przy Totengangu. Zaprojektowała i wykonała alabastrową urnę w kształcie róży, która w maju 2021 roku została złożona na Jasnej Górze. Jedną z jej ważniejszych realizacji jest figura Chrystusa Miłosiernego z alabastru, umieszczona jako centralna figura prezbiterium Katedry Płockiej.
Wystawy, nagrody i działalność artystyczna
Była uczestniczką licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Wśród prezentacji znalazły się wystawy w Paryżu, Tel Awiwie, Londynie oraz wystawy w Warszawie i Bydgoszczy. W 2019 roku otrzymała od London Art Biennale nagrodę First Prize For Sculpture, a w 2018 roku zdobyła The Leonardo Award for Sculpture First Prize na Chianciano Biennale.
Minister kultury przyznał jej w 2004 roku srebrną odznakę "Za opiekę nad zabytkami", a w 2009 roku złotą odznakę tej samej instytucji. Prowadziła również lekcje rzeźby. W 2017 roku powstał krótkometrażowy film o jej sztuce i pracach, zatytułowany "FALA".
