| Podstawowe informacje | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jacek Włodzimierz Ambroziak |
| Data urodzenia | 31 lipca 1941 |
| Miejsce urodzenia | Warszawa |
| Zawód | prawnik, polityk |
| Wykształcenie | |
| Uczelnia | Uniwersytet Warszawski (prawo, 1965) |
| Pełnione urzędy | |
| Poseł | Sejm kontraktowy (1989–1991) |
| Minister | minister-szef Urzędu Rady Ministrów (12.09.1989–12.01.1991) |
| Przynależność polityczna | |
| Partie | Komitet Obywatelski, Unia Demokratyczna, Stronnictwo Konserwatywna-Ludowe |
| Odznaczenia | |
| Ordery | Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2011) |
| Inne | Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego (2015) |
Jacek Włodzimierz Ambroziak to prawnik i działacz polityczny związany z transformacją Polski w końcu lat 80. Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim i łączył praktykę zawodową z działalnością w środowiskach opozycyjnych oraz w administracji państwowej.
Życiorys i wykształcenie
W 1965 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach orzekał jako sędzia w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy, gdzie pracował do 1979 roku.
Po odejściu z orzekania był radcą prawnym spółdzielni pracy zegarmistrzów, złotników i grawerów. Pracował także w sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski oraz w Urzędzie Dzielnicowym Warszawa-Mokotów.
Działalność w „Solidarności" i praca dziennikarska
Od 1980 działał w ruchu "Solidarność". Brał udział w obradach Okrągłego Stołu, co łączyło go z procesem przemian politycznych na przełomie lat 80. i 90.
Był związany z redakcjami pism opozycyjnych. Wchodził w skład redakcji "Tygodnika Solidarność" i w 1989 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego. W latach 1982–1989 pracował także w "Przeglądzie Powszechnym".
Kariera polityczna i urzędowa
W 1989 uzyskał mandat posła na Sejm kontraktowy, wybrany z ramienia Komitetu Obywatelskiego w okręgu wolskim. Od 12 września 1989 do 12 stycznia 1991 pełnił funkcję minister-szefa Urzędu Rady Ministrów w rządzie Tadeusza Mazowieckiego.
Po zakończeniu kadencji poselskiej wstąpił do Unii Demokratycznej i w 1991 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. W latach 90. był prawnikiem prezydenta Warszawy Marcina Święcickiego.
W późniejszych latach pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa w rządzie Jerzego Buzka. Należał do Stronnictwa Konserwatywna-Ludowego. W 2005 poparł powstanie Partii Demokratycznej – demokraci.pl i objął funkcję doradcy Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan. Był też członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 i w 2015.
Odznaczenia
W 2011 został uhonorowany Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego.
