| Dane osobowe | |
|---|---|
| Pełne nazwisko | Alfred Aleksander Kinderfreund |
| Urodzenie | 26 lutego 1862, Warszawa |
| Zgon | styczeń 1940, Warszawa |
| Pochodzenie | żydowskie |
| Zawód i działalność | |
| Zawód | prozaik, dramatopisarz, aforysta, urzędnik kolei |
| Debiut | Hrabina Sylwia (sztuka, 1885) |
| Edukacja i praca | |
| Wykształcenie | Szkoła Handlowa im. Kronenbergów; studia na UJ (polonistyka, 2 lata); studia w Berlinie i Heidelbergu |
| Praca zawodowa | Dyrekcja Kolei Warszawsko‑Wiedeńskiej, stanowisko kierownicze |
| Wybrane dzieła | |
| Powieści | Przed ślubem (1891), Bankruci (1892), Siostry Malinowskie (1894), Jesień (1898) |
| Sztuki | Hrabina Sylwia (1885), Gąsienice (1895), Figle amora (1896), Panny (1901) |
Alfred Aleksander Konar pisał powieści, nowele i dramaty, a także krótkie formy aforystyczne. Jego utwory wyznaczał nurt naturalizmu i tematyka życia warszawskiej burżuazji oraz środowisk artystycznych.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 26 lutego 1862 roku w Warszawie jako syn Józefa Kinderfreunda, lekarza i naczelnego lekarza szpitala żydowskiego, oraz Stanisławy z Bauerertzów. Po ukończeniu gimnazjum uczęszczał do Szkoły Handlowej im. Kronenbergów w Warszawie. Przez dwa lata studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a następnie wyjeżdżał na studia do Berlina i Heidelberga.
Kariera zawodowa i działalność literacka
Po powrocie do Warszawy podjął pracę w dyrekcji Kolei Warszawsko‑Wiedeńskiej, gdzie osiągnął wysokie stanowisko urzędnicze. Równolegle rozwijał twórczość literacką; debiutował w 1885 roku sztuką Hrabina Sylwia.
Od 1887 roku publikował powieści, nowele i utwory dramatyczne. Początkowo posługiwał się nazwiskiem rodowym Kinderfreund, a od około 1900 roku przybrał pseudonim Konar. Jego teksty ukazywały się między innymi w "Kurierze Codziennym", "Gazecie Polskiej", "Kurierze Lwowskim", "Ateneum", "Echu Muzycznym, Teatralnym i Artystycznym" oraz w pismach "Świat. (Romans i Powieść)", "Świecie" i "Kurierze Polskim".
Twórczość, styl i najważniejsze utwory
Konar tworzył w nurcie naturalizmu. W powieściach i opowiadaniach przedstawiał życie i obyczaje warszawskiej burżuazji oraz środowisk artystycznych. Jego proza cechował pesymistyczny nastrój, a bohaterowie często mają wrażliwą, nadwrażliwą psychikę.
Do najważniejszych powieści należą Przed ślubem (1891), Bankruci (1892), Siostry Malinowskie (1894) i Jesień (1898). W teatrze zdobywał popularność sztukami takimi jak Gąsienice (1895), Figle amora (1896) i Panny (1901). W 1936 roku ukazał się jego zbiór 1000 aforyzmów, obejmujący refleksje o życiu, miłości i relacjach międzyludzkich.
Nagrody i śmierć
W 1935 roku otrzymał Złoty Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury za wybitną twórczość literacką. Podczas okupacji niemieckiej przebywał nadal w Warszawie. Zmarł w styczniu 1940 roku i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
