Od 30 czerwca 2026 obowiązują nowe przepisy wynikające z nowelizacji rozporządzenia o ochronie przeciwpożarowej. Regulacje wprowadzają etapowy obowiązek wyposażenia obiektów i lokali w autonomiczne czujki dymu oraz, w określonych pomieszczeniach, w autonomiczne czujki tlenku węgla. Za zapewnienie właściwego wyposażenia odpowiada podmiot zarządzający lub właściciel lokalu.
Kogo obejmuje obowiązek?
Obowiązek dotyczy różnych grup obiektów w terminach zależnych od ich rodzaju i wieku. Nowe budynki muszą mieć wymagane czujki od momentu przystąpienia do użytkowania. Od 30 czerwca 2026 obowiązek obejmuje istniejące pomieszczenia i jednostki mieszkalne, w których świadczone są usługi hotelarskie, oraz lokale przeznaczone na wynajem krótkoterminowy. Istniejące lokale mieszkalne zostaną objęte przepisami od 1 stycznia 2030.
Jakie urządzenia trzeba zamontować?
Przepisy rozróżniają dwie kategorie urządzeń. Pierwsza to autonomiczna czujka dymu; każdy lokal mieszkalny objęty obowiązkiem powinien mieć co najmniej jedną taką czujkę spełniającą wymagania normy. Druga to autonomiczna czujka tlenku węgla, wymagana w pomieszczeniach, gdzie odbywa się spalanie paliwa stałego, ciekłego lub gazowego. Wyłączenia obejmują urządzenia z zamkniętą komorą spalania oraz gazowe urządzenia przeznaczone wyłącznie do przygotowywania posiłków. Nowo powstające lokale mieszkalne z urządzeniami spalającymi paliwo były objęte obowiązkiem instalacji czujek CO od grudnia 2024 r.
Jak montować i gdzie ustawiać czujki?
Komendy Państwowej Straży Pożarnej zalecają montowanie czujek dymu na suficie, w korytarzach i sypialniach, na każdej kondygnacji, z dala od okien, kratek wentylacyjnych i bezpośrednio nad kuchenką. Czujkę tlenku węgla należy umieścić w pobliżu źródeł spalania — kotłów, pieców, kominków — na wysokości wzroku, typowo 1–3 m od urządzenia, oraz w pomieszczeniach, gdzie śpią domownicy. Przepisy wymagają montażu, konserwacji i eksploatacji zgodnie z instrukcją producenta.
Jakie są wymagania jakościowe i konsekwencje?
Autonomiczna czujka dymu musi spełniać normę PN-EN 14604. Czujka tlenku węgla powinna odpowiadać normie PN-EN 50291-1. Koszty zakupu i montażu leżą po stronie właściciela lub zarządcy lokalu. Brak wymaganego wyposażenia może skutkować konsekwencjami administracyjnymi i finansowymi; przewidziane kary obejmują mandat do 5 000 zł oraz grzywnę do 30 000 zł, a ubezpieczyciele mogą uznać brak czujek za rażące niedbalstwo i odmówić wypłaty odszkodowania. PSP zaleca też bieżące przeglądy kominów i instalacji gazowej oraz niezasłanianie kratek wentylacyjnych. W przypadku podejrzenia zatrucia tlenkiem węgla należy opuścić pomieszczenie, zapewnić dopływ świeżego powietrza i wezwać pomoc pod numerem 112.
Termin prawny dla istniejących mieszkań to 1 stycznia 2030.
